Het Spel der Hoop en de Lenormand kaarten

De Lenormandkaarten zijn rechtstreeks ontstaan uit Das Spiel der Hoffnung (Het Spel der Hoop), in 1799 ontworpen door de Duitser Johann Kaspar Hechtel uit Neurenberg. De 36 kaarten, uitgelegd zoals op de afbeelding, vormden het speelbord. Pionnen en twee dobbelstenen lieten de spelers over het bord bewegen en er was telkens een potje geld mee gemoeid.

Naast het spel zelf kreeg elke kaart in de handleiding een korte betekenis toegewezen om mee te divineren (waarzeggen). Dit waren immers de hoogtijdagen waarin kaartleggen (cartomantie) hét nieuwe medium werd om de toekomst te voorspellen. Das Spiel der Hoffnung werd destijds zowel in het Duits als in het Frans (Le Jeu de l'Espérance) uitgegeven.

Dit kaartendeck vormt tevens de oorsprong van het bekende Groot Tableau, waarbij alle 36 kaarten worden geschud, gecoupeerd en in rijen worden uitgelegd. Veel plezier heeft Hechtel echter niet aan zijn succes beleefd; hij stierf nog datzelfde jaar op amper 28-jarige leeftijd aan de pokken.

Ondertussen vergaarde Marie Anne Adelaide Lenormand (1772-1843) vanuit Parijs grote bekendheid als waarzegster. Drie jaar na haar overlijden zag een slimme uitgeverij commercieel succes in haar nalatenschap; het originele kaartspel van Hechtel werd simpelweg omgedoopt tot de Petit Lenormand. Deze kaarten waren puur bedoeld om mee te divineren en vormden de basis voor de Lenormandkaarten zoals we ze vandaag kennen.